bana kendimi geri ver

duvarlar ayaklandı
nizam gündüz uyku
gece kederle dolu
çocukluğum
birkaç yudum içinde
kilometrelerce ötede 
sessiz ve sıkıntılı
biraz da sürtükçe tavırlarında 
kop gel anlamsızca 
rüyalarımdan 
avuntularımdan 
kalmana gerek yok
dokunmana da 
uyuşurum içkiyle 
uğraşırım kendimle
anladım ki yanılmışım çocukluğum 
anladım ki savaş suçu işlemiş kalbim 
kuşat o yüzden surlarımı, kalbimi meyserem 
şefkatin olsun azarların, ek tohumlarını topraklarına
kurtar kendini delilerden, in tepelerinden 
sil makyajını, akıt burnunu 
rüzgarla savrul ki düş 
düş alemlerine, kucaklarına 
fitne fesat kadın dedikodularına 
çocukluğum 
bana kendimi geri ver 
izlerin üstüne kar düşüyor 
meyserem dur durak bilmeden kesiyor 
çocukluğum
bana kendimi geri ver
sol yanım çok acıyor